طرحهای روشن و تاریک قسمتی از ماه که به سمت ماست باعث به وجود آمدن داستان های خیالی وجود حیات بر ماه شده است.نقاط روشن کوهستان های ماه است و قسمت تاریک ماریا maria (دریاهای ماه )نامیده می شود، حوزه هایی که از برخوردها به وجود آمده و بین 2.5 تا 4 بیلیون سال پیش با گدازه ی تیره ای پر شده است.
بعد از دوره آتشفشانی،ماه سرد شد و از آن زمان تا کنون تقریبا" بدون تغییر مانده است البته به جز بارش پیوسته ای از بر خوردها که توسط شهاب سنگها و دنباله دارها آثاری را ایجاد می کند.سطح ماه خاکستری و ماسه ای است با لایه ای نازک از خاک.این روکش پودری " رگولیت" نامیده می شود یک اصطلاح برای لایه های خاک و شنی که خود به خودبر سطح سیاره تولید می شوند.لایه رگولیت نازک است و عمق آن از 2متردر دریاهای جوان تا حدود 20 متر در قدیمی ترین کوهستان هاست.
بر خلاف زمین،ماه صفحات قشری متحرک یا آتشفشانهای فعال ندارد اما زلزله سنج هایی که توسط فضانوردان آپولو در سال 1970 بر سطح ماه نصب شد لرزه هایی کوچک را ثبت کردند که مربوط به عمق چند صد کیلو متری از سطح ماه بود به احتمال زیاداین لرزه ها از جزر و مدهایی که ناشی از جاذبه زمین است به وجود آمده اند .همچنین فورانهای کوچک گاز از بعضی از دهانه های ماه مثل آریستارخسaristarchus گزارش شده است.
حوزه های مغناطیسی محلی در اطراف بعضی از دهانه ها کشف شده است اما ماه میدانی مغناطیسی مشابه زمین ندارد.
یک کشف هیجان انگیز از رد گیری فضا پیمای مدار گرد ماه در سال 1960 مناطق قوی از شتاب گرانش را مشخص کرد که بالای ماریا ی مدوری قرار داشت.این تمرکز جرم احتمالا" به سبب لایه های چگال از گدازه های بازالت می باشدکه حوزه دریای مدور ماه را پرکرده اند.
در سال 1998 تیم فضا پیمای کانی یاب ماه خبر از یافتن آب در قطب های ماه داد . برخورد یک دنباله دار آب را به سطح ماه آورده بود که مقداری از آن آب به قسمت های تاریک و بسیار سرد در قطب منتقل شده بود.
هنوز چیزهای زیادی است که باید درباره ماه بیاموزیم.محققان مطالعه نمونه ها و اطلاعاتی را که توسط آپولو و دیگر ماموریتها به زمین می رسد ادامه می دهند به همان خوبی که تا کنون در مورد سنگ های ماه مطالعه کرده اند.
منبع:NASA
نوشته شده توسط میلاد رضایی